301 Moved Permanently

Moved Permanently

The document has moved here.

Yazı Detayı
02 Mart 2017 - Perşembe 09:56
 
ERBAKAN’LA 30 YILLIK BİR ANI...!
EŞREF URAL
 
 

Yanılmıyorsam 1987'nin sonbaharıydı, fakülte yaşamımın ilk günleri. Bir arkadaşım, "Erbakan Hoca'nın mitingi var, gidelim mi?" dedi. Çocukluğum onun espritüel nutuklarını dinleyerek geçmişti ve o yılın ilkbaharında siyasi yasaklar kalkmış, tekrar meydanlara dönmüşlerdi. Çıktık vardık bir grup "solcu" arkadaşımla beraber. Biz meydana vardığımızda konuşma henüz başlamıştı. Kenarda bir köşede, fazla da kalabalığa karışmadan, dinlemeye başladık. Epey de uzaktı bize, her zamanki gibi milli sanayiden, kalkınmadan bahsediyordu. Gerçekten çok güzel konuşuyordu, mizah duygusu ve zekası çok yüksekti. Çok iyi bir hatipti, dikkatle dinliyorduk.

 

Nihayet miting bitti ve her miting sonunda yaptığı gibi sağ elinin baş parmağını kaldırdı ve yemin aşamasına geçildi. Bütün kalabalık aynı hareketi yaptı, biz hariç! Topu topu beş-altı arkadaştık, ama bu hareketi yapmadık.

 

Ve çok ilginç, yemin töreni bir türlü başlamıyordu! Ne kadar süre geçti bilmiyorum, mikrofondan Erbakan Hoca'nın o babacan sesi duyuldu; "hey, oradakiler, siz İsrail'den yana mısınız?!". Başımı kaldırdım, Erbakan Hoca bize, evet bize sesleniyordu! Bir kaç saniye birbirimize bakındık, önce kim kaldırdı hatırlamıyorum, ama sonuçta hepimizin elleri aynı şekilde havadaydı! "Hah şöyle" dedi, memnuniyetini ifade ederek.


Ve yemin töreni başladı. Önce o söyledi, sonra biz tekrar ettik. Sonra da miting bitti ve dağıldık.


Aslında yemin esas itibariyle biz solcu gençlerin itiraz edeceği bir metin değildi. Nihayetinde anti-emperyalist ve millici ifadeler vardı yemin metninde. Ama bu yemini "sağcı-muhafazakar ve dinci" bir siyaset adamının ifade etmesi zorumuza gidiyordu belki de. (O yıllarda Erbakan Hoca'yı sağcı sanıyorduk, çocukluk işte!).

 

Sonra büyüdük, büyüdüm. Ömrüm hep solda ve sol değerleri kutsayarak geçti. Ezilen, horlanan, dışlanan, itilen, kakılan kim varsa hep ona yakın durmaya çalıştım, hala da bunu yapmaya gayret ederim, herhalde bu da benim kaderim. Okulda türbanlı arkadaşlarımız derslere alınmazken biz sosyalistler hep onların yanında olduk, her daim gururla andığım hatıralarımdan birisidir.

 

Ve ben büyüdükçe, aslında bunca yıldır Erbakan Hoca ile ettiğimiz yemine sadık kalmaktan başka bir şey yapmadığımı farkettim! Özü itibariyle aynı duyguları taşıyorduk, emperyalizme ve siyonizme karşıydık, kimse dini inancı ve düşüncesi nedeniyle ezilmesin, sorgulanmasın ve milli kardeşlik/kalkınma stretejisini geliştirelim, mevzu bu kadar basitmiş aslında.

 

Kuşkusuz ayrıldığımız hususlar vardı, nihayetinde ben pozitivist/seküler bir tedrisattan geçmiştim. Ama bu dindar profesörün eninde sonunda bu toprakların hayrına konuştuğundan, bu amaçla mesai yaptığından, niyetinden ve amelinden hiç kuşku duymadım. Herhalde bu nedenle, "aşırı solda" top oynarken bile bazı arkadaşlarımın bana "Erbakancı" diye takılmaları boşuna değildi.

 

Evet Erbakan Hocam, ben sizinle tam 30 yıl önce ettiğim yemine hep sadık kaldım, hâlâ mazlumun dostu, zalimin, emperyalizmin ve siyonizmin iflah olmaz düşmanıyım, malumunuz olsun.

 

Ve iyi ki bu topraklar sizin gibi samimi, yurtsever siyaset adamları gördü.

 

Ruhunuz şâd olsun, mekanınız cennet olsun...  

 

Eşref URAL - Antalya

 

 
Etiketler: ERBAKAN’LA, 30, YILLIK, BİR, ANI...!,
Haber Yazılımı